Summertime (La belle saison), 1970'ler Fransa'sının sosyal ve politik atmosferini arka plana alan, incelikli bir aşk ve özgürlük hikayesini beyazperdeye taşıyor. Yönetmen Catherine Corsini, dönemin feminist hareketinin yükselişini, taşra yaşamının muhafazakarlığı ile Paris'in özgürlükçü ruhu arasındaki çatışmayı, iki kadının imkansız aşkı üzerinden ustalıkla işliyor. Film, ailesinin çiftliğinde çalışan, sakin bir yaşam süren Delphine'in (İzïa Higelin) hayatının, Paris'e taşınıp güçlü ve karizmatik feminist aktivist Carole (Cécile de France) ile tanışmasıyla nasıl değiştiğini konu alıyor.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturuyor. İzïa Higelin, içine kapanık, keşfetmeye hazır Delphine rolünde son derece inandırıcı ve naif bir performans sergilerken, Cécile de France ise Carole karakterine güç, kırılganlık ve tutkuyu aynı anda yansıtmayı başarıyor. İkili arasındaki kimya seyirciyi ekrana kilitleyecek kadar güçlü. Yönetmen Corsini, ilişkinin gelişimini aceleye getirmeden, doğal diyaloglar ve anlam yüklü bakışlarla inşa ediyor. Görsel olarak, 1970'lerin estetiği kostüm ve dekorlarla başarılı şekilde yansıtılmış.

Summertime izlenmeli çünkü sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir dönem filmi ve kişisel özgürleşme üzerine derinlikli bir çalışma. Bireyin toplumsal normlar, aile beklentileri ve içsel arzuları arasında sıkışıp kalmasını son derece insani ve dokunaklı bir dille anlatıyor. Fransız sinemasının karakter odaklı anlatım gücünü yansıtan bu film, evrensel temaları samimiyetle işleyerek seyirciye uzun süre akılda kalacak bir deneyim sunuyor. Tutkulu, hüzünlü ve bir o kadar da gerçekçi olan bu hikaye, herkesin kendinden bir parça bulabileceği, unutulmaz sahnelerle dolu.