Jafar Panahi'nin yönetmen koltuğunda oturduğu ve senaryosunu ünlü yönetmen Abbas Kiarostami'nin yazdığı 'The White Balloon' (Farsça: Badkonake sefid), 1995 yapımı bir İran filmidir. Film, İran'da yeni yıl (Nevruz) arifesinde, 7 yaşındaki küçük Razieh'in annesinden aldığı parayla bir altın balık almak istemesiyle başlar. Ancak, bu para yolda kaybolur ve Razieh'in bu parayı bulmak için şehrin kalabalık sokaklarında çıktığı masumiyet dolu yolculuk, filmin ana eksenini oluşturur.

Film, minimal bir anlatımla, sıradan bir olayı evrensel bir hikayeye dönüştürmeyi başarıyor. Ayna Işıkçı'nın canlandırdığı Razieh karakteri, çocuk dünyasının saf kararlılığını ve hüznünü inanılmaz bir doğallıkla yansıtıyor. Kamera, çoğunlukla çocuğun göz hizasında ilerleyerek, izleyiciyi onun dünyasına davet ediyor. Sokak satıcıları, askerler ve diğer yetişkinlerle kurduğu kısa diyaloglar, toplumun farklı kesimlerine dair incelikli bir bakış sunuyor.

'The White Balloon', teknik olarak da dikkat çekicidir. Gerçek zamanlı bir anlatımı benimseyen film, neredeyse tek bir mekanda (bir sokak ve çevresi) geçmesine rağmen asla sıkmıyor. Aks, gerilimi ve merak duygusunu son ana kadar canlı tutmayı başarıyor. İran sinemasının karakteristik özelliklerinden olan şiirsellik ve yalınlık, bu filmde en saf halleriyle karşımıza çıkıyor.

Bu filmi izlemek, sadece bir çocuğun kayıp parasını arayışına tanıklık etmek değil, aynı zamanda insanlığın temel değerlerine, yardımlaşmaya ve masumiyete dair derin bir hikayeye dahil olmaktır. Cannes Film Festivali'nde Camera d'Or ödülü alan bu önemli eser, dünya sinema tarihinde yerini çoktan almıştır. Sade ve güçlü anlatımıyla izleyici üzerinde kalıcı bir etki bırakan 'The White Balloon', evrensel duygulara hitap eden, herkesin izlemesi gereken bir başyapıttır.